Twee broers zitten in hun veel te warme woonkamer in het woonzorgcentrum het Wooldhuis en genieten nog even na van de “hete bliksem” die zij deze middag gegeten hadden in de Auberge van het Wooldhuis.
De ene broer dommelt nog even weg in zijn stoel en de andere kijkt zoals gewoonlijk naar buiten want buiten gebeurt het.

Voor het Wooldhuis is altijd wel wat te beleven. Zijn het niet de mensen van het tuincentrum uit Wijhe die de boel in de tuin winterklaar maken, dan zijn het wel de mensen van de gemeente die met de schoffel tussen de rozen bezig zijn. Wie nu het beste tuiniert is al snel duidelijk, de mannen van de gemeente halen alle “roet” (onkruit) weg en zo voorkom je dat het onkruid volgend jaar zo weer de kop opsteekt terwijl de mensen van het tuincentrum in Wijhe er de kantjes letterlijk bij af lopen. Het “roet” blijft liggen en het geld wordt gevangen bromt de ene broer tegen de andere die net even wakker is geworden uit zijn middagdutje.

Soms komt er een taxi iemand halen of brengen of erger een ambulance en soms de brandweer want er zijn mensen die graag zelf in hun woonkamer even wat balkenbrij voor bij de broodmaaltijd willen bakken en daar reageert dan weer de rookmelder op.

Moet je eens kijken!! roept de een naar de andere als hij een man en vrouw ziet lopen op de Paalweg. De vrouw loopt driftig richting Kastanje en de man sjokt erachter aan. Zouden ze ruzie hebben? mompelt de ene broer tegen de andere.
Even wordt de man en vrouw nagekeken, gelukkig de man gaat naast zijn vrouw lopen. De ene broer zegt vervolgens tegen de andere, het lijkt gelukkig mee te vallen, geen gedonder deze keer.

Even later gaat de bel, de zuster komt met een vrijwilliger een paar poffertjes brengen voor bij het avondeten. Bij het koffiedrinken om 15.00 uur in de Auberge aan de tafel met medebewoners kwam het verhaal van de man en vrouw nog even weer ter sprake, het was weer een belevenis.